27.02.2020 / Deneme

Sen olmadan bu şehir güzelleşmeyecek gözümde. Çık gel.

Oturduğum mahallenin en güzel kızı değildi biliyorum. Ben de mahallenin en afili delikanlısı değildim çünkü. Ama onu her görüşünde binlerce şiir hücum ederdi aklıma. Bildiğim bütün şarkıları ona uyarlardım. Dünyanın en büyük mutluluğuydu onunla sokağın herhangi bir yerinde karşılaşmak. Utanır önüne bakardı o. Benimse yüreğime ilkbahar güneşi doğardı.

kalbim mahallede kaldı

Sonra bir sabah ansızın gidiverdi mahallemizden. Onun gidişiyle günden güne yalnızlaştı sokağımızın insanları. Herkesin acısı fazlaydı. Herkesin acısı farklıydı.

Benimse kalbim o sabah o mahallede kaldı…